Als een kind moeite heeft met woorden opschrijven met de juiste letters, dan vraag ik altijd of het kind het woord wil spellen: de letters een voor een benoemen.
Je zou denken dat dit altijd op eenzelfde manier gebeurt, maar dat is niet zo.
Ik ben er vele jaren geleden achtergekomen dat sommige kinderen woorden spellen met klanken, sommige kinderen met letters en sommige kinderen met letters en klanken door elkaar. (!) Dit betreft dan kinderen in 1 klas.
Al verschillende jaren maak ik leerkrachten hiervan bewust. Het blijkt mij steeds dat ze zich dit niet realiseren.
Pas bleek het me weer bij een jongen met moeite met spelling. Hij benoemde letters en klanken binnen 1 woord.
NB Voor kinderen zijn klanken eigenlijk ook geen klanken. Voor kinderen zijn klanken letters. Want zo worden ze namelijk aan kinderen gepresenteerd. Er wordt bijvoorbeeld gezegd: dit is de letter buh, dit is de letter duh, dit is de letter è. (Om het je duidelijk te maken, heb ik het opgeschreven zoals je het hoort.)
Kun je snappen dat er kinderen zijn die in verwarring komen?
Als een kind woorden zonder al te veel problemen goed kan opschrijven, is dit natuurlijk niet zo van belang. Maar op het moment dat een kind hier wél problemen mee heeft, is het natuurlijk wel een aspect om te checken.
Dit kun je als ouder zelf natuurlijk ook nagaan.
Met de wetenschap hiervan kan een kind namelijk weer verder geholpen worden. Het kan namelijk verklaren waarom een kind een woord op een foutieve manier schrijft.
Ik ben een voorstander van het spellen via de letters zoals we die kennen van het alfabet. *Het is wat mij betreft het begin van de opbouw van het goed leren spellen.*
Uiteraard is er veel meer te zeggen over hoe je een kind kan helpen om woorden op de juiste manier op te schrijven. Dat is voor een andere keer. 
* Annette