Omdat ik zaterdag te laat ben voor de bibliotheek, besluit ik mijn voor te lezen verhaal maar zelf te schrijven. Voor De Nationale Voorleesdagen.
Het verhaal komt op een magische manier tot stand. Eerst komt het idee in 1 tel tot me. Vervolgens zie ik het verhaal al typende als in een film voor mijn ogen. Soms denk ik dat het verhaal een bepaalde kant op zal gaan, maar dan blijkt het een andere wending te krijgen. Ik moet een beetje in tempo typen, want het verhaal gaat maar door en door. In één keer schrijf ik het op.
Ik kan het verhaal hier eigenlijk niet vertellen. Het is een geheim. Een geheim van de juf die een paar dagen per week in een bepaalde klas van een bepaalde school is. Na een spellingles die door haar eigen toedoen niet lukt, zegt ze: ‘Ik ga jullie een geheim vertellen dat niemand weet in school. Jullie mogen het weten. Het is er tijd voor.’
Over een juf die niet alleen juf is, over naar de toekomst gaan, over de klas die verandert, over een roze, blauwe en gele wolk die in de klas opstijgt. Over magie. En meer. En over de duojuf die, als ze later binnenkomt, niet gelooft wat er gebeurd is. Ze denkt dat er in de klas een toneelstuk is opgevoerd. Wij weten met z’n allen wel beter.
Het zal er nooit meer hetzelfde zijn………
Ik breng graag blijdschap de basisschool in. Ik geef zelf alvast het goede voorbeeld. Met al het gemak, hoor. 
Heerlijk in mijn eigen tijd voorlezen. Geen betere tijdsbesteding te verzinnen.
* Annette