Zonder woorden

|

Annette Mesander

Gisteren begonnen op een school in Den Bosch. Tijdelijk een hele dag voor begeleiding van kinderen uit verschillende klassen. 1, 2 of 3 kinderen geef ik door de dag heen spelling- en leeslesjes. En 1 kind help ik bij het leren van tafels.

Verschillende kinderen heb ik al verteld dat ze volgende week letters mogen meppen. Ze hebben geen idee wat ik bedoel. Er komt een getallenlijn voor op de grond voor tafels. En nog meer helpend materiaal. Materiaal van mezelf.

Een hele dag is heel fijn om veel te zien en mee te maken.

Ik merk direct weer het effect dat ik op kinderen heb. Daar geniet deze juf van. 😊

Een jongetje wil steeds in de armen worden genomen. Zonder nog met mij gesproken te hebben. Hij zegt een paar keer ook mee te willen met mij. In een pauze zegt een meisje, zonder nog met mij gesproken te hebben, dat ze bij mij wil zitten terwijl ze haar brood eet. Ik ben dan even bij haar in de klas. Ik vind het goed en help haar met haar stoeltje. We zeggen niets. We zitten wel bij elkaar.

Een meisje ziet me tijdens de begeleiding dus ook voor de eerste keer. En na hooguit een paar minuten pakt ze mijn schrijfblokje en schrijft er iets in. Voor mij niet te zien. Ik pak het, doe het open en zie….

✨Magic✨

* Annette