In mijn zelfgeschreven les over plastics liet ik de kinderen in de klas onder andere weten dat plastic altijd op straat blijft liggen omdat het niet verteert. En dat het plastic uiteindelijk in zee terechtkomt waar het een grote plastic soep vormt.
Ik vertelde over de dieren die in plastic verstrikt raken met alle gevolgen van dien en over dieren die overlijden door het eten van plastic. Ik had wel getwijfeld, maar besloot wel foto’s van deze dieren te laten zien.
Er waren traantjes in de klas. Lieve kinderen stonden meteen op om hun klasgenootjes te troosten.
Niet leuk allemaal, maar er was wel een fijne en meelevende sfeer in de klas.
Ook vertelde ik over microplastics en schadelijke gevolgen.
We spraken er met z’n allen over. Ook over oplossingen.
Na afloop gingen we naar buiten om met een grijper plastic en blikjes in de buurt op te rapen en op de juiste manier weg te gooien. Ze zagen het nu zelf liggen. Door de les ervoor werd het met meer impact opgeraapt.
Bij de voorbereiding wist ik meteen dat met de te kiezen foto’s en video’s 1 foto zeker niet mocht ontbreken. 
Die van mijn zoon – helemaal links op de foto in witte jas – van jaren geleden die destijds met zijn klasgenoot en vriend tijdens scheikundelessen alternatieven voor aardolie-plastics had gemaakt en er een presentatie over gaf.
Heerlijk om mijn zoon in de les te kunnen laten zien. Een blije juf en een blije moeder. 
* Annette