Als we willen dat kinderen zich goed voelen en dat kinderen over zelfvertrouwen beschikken, zullen we dan met z’n allen niet eens stoppen met zó vaak voorbij te gaan aan kinderen?
Kinderen zijn allemaal hun unieke zelf. Zoals wij dat als volwassenen ook zijn. Er is er niet één die hetzelfde is als een ander. Mag dit onderhand als bekend worden verondersteld?
Als je basisonderwijs reduceert tot opgelegde staatskennis met gewenste/gestuurde waarheden die bepaalde belangen dienen en geen rekening houdt met het gevoelsleven, manier van Zijn, talenten en wensen van kinderen, dan kun je snappen dat een aantal kinderen het niet redden.
Ik zie vaak dat kinderen geproblematiseerd worden. Volkomen ten onrechte dus. Niet met kinderen is een probleem, wel met het onderwijssysteem dat kinderen nog altijd in een niet passende mal wil stoppen. Je kunt je afvragen waarom dit nog altijd niet begrepen wordt.
* Annette